حاضرمي‌شودامادربحث‌هاشركت نمي‌كند.
Hall,M,smith,D.& smith,K.(2005)

7. تعارض منافع :
شرکت درموقعيتهاي تعارض منافع، حمايت ازمنافع فردي وفداكردن منافع بيماروجامعه به نفع منفعت پزشك است. تشخيص وجلوگي ريازتعارض منافع يك قسمت اصلي ازرفتارحرفه‌اي است. پزشك بايدازموقعيت‌هاي يك هدرآن منافع خودش رابالاترازمنافع بيمارقرارميدهد، اجتناب كند. تعداد قابل توجهي ازمسائل مربوط به تعارض منافع به اعتبارشغلي پزشكي صدمه زده‌اند. ازاينرو،تلاشي مجددبراي آموزش دانشجويان پزشكي ونيزپزشكان لازم است تاتعارض منافع بالقوه رادرروابط پزشك-بيماروپزشك- جامعه شناخته وضرورت اجتناب ازآن‌هارادرك كنند. مثال‌هايي ازتعارض منافع كه درادامه ارائه مي‌شود، مي‌تواننددرطبابت پزشكي رخدهند:دريافت هداياازتوليد‌كنندگان داروها يا تجهيزات پزشکي: هرچندپزشك ممكن است ادعاكندكه ارزش هديه پايين بوده وتأثيري درتجويزآن نداشته است،اماقبول هدايابالقوه اين تأثيرناخواسته رادارد.تجويزتست‌هاي آزمايشگاهي،اقدامات تشخيصي يادرماني براي بيمارازشركت يالابراتوري كه پزشك درآن منافع ماديدارد، نمونههايي ازتعارض منافع(ارجاع به خود) مي‌باشد. تعدادزيادي ازپزشكان كه چنين منافع مالي دارندمعتقدندكه مشاركت آن‌هادسترسي ياكيفيت درمان رابهبودمي‌بخشد،امانتايج تعدادي مطالعات نشان داده است كه مواردي که پزشکان سهام دارشركت‌هاي اآزمايشگاههاباشندمنجربه استفاده بيش ازحدازتست‌هاي تشخيصي ودرماني ميشود. خودارجاعي ممکن است هزينه مراقبت رابالاببردوهمين‌طورمي‌تواندبرروي رفاه جسمي ومادي بيمارتأثيرگذارباشد.درمان نابجا،ويزيت‌هاي پشت سرهم دربيمارستان ومطب زماني‌كه نيازي به آن‌هابراي پي‌گيري علايم ياوضعيت بيمارنيست محصولات تعارض منافع هستندكه به وسيله تعهدحرفه‌اي محدودنشده‌اند. برعكس بيمارانمي‌توانندباعدم استفاده کافي ازمنابع براي تشخيص ودرمان موردغفلت واقع شوند. اگراضافه كاروحقوق پزشك مستقيماً وابسته به كاستن ازهزينه‌هاي بيمارازطريق محدودكردن دسترسي به مشاوره‌هاي فوق تخصصي وانتخاب‌هاي درمانيگران‌ قيمت باشد، پزشک رادرتعارض منافعي قرارميدهدکه ميتواندمنجربه عدم دسترسي بيماربه حدمطلوب مراقبت شود. همچنين عدم تمايل به ارائه حدمطلوب مراقبت مي‌تواندناشي تعارض نيازبه وقت وتلاش پزشك ودرعين حال دلسردي پزشك به كارباشد.
Hall,M,smith,D.& smith,K.(2005)
چهارمحدوده رفتارحرفه‌اي:
رفتارهايي که ممکن است پزشکان ازخودنشاندهنددريک طيف ازرفتارايدهال تارفتارقبي قراردارددرذيل نمونه رفتارهايي که درهريک ازاين حيطه هاقرارميگيرندآورده شده است. -Rahman ، N.M. & Hanafiah، M.H.(2002). “Commitment to Organization
دسته بندي برخي رفتارهادراين حيطه هابدليل عدم شفافيت مرزبين نامطلوب وقبيح ونيزبين مطلوب وايده آل ممکن است مورداختلاف باشدواين دسته بندي بيشترنمايانگراين است که رفتارپزشک براساس ميزان توجه به تعهدات ميتوانددريک طيف متغيرباشد:
رفتارايده‌الBamber,EM.&layer, V.(2001)
– بخشنده وعفوكننده دربرابرهمكاران،بيماران وخانواده بيماران
– نوعدوست نسبت به ديگران
– خوش خلق وانعطاف پذير
– فروتني نسبت به موفقيت‌هاي خود
– مشتاق به آموزش يادگيرندگان وپرسش‌هاي ايشان
– دستگيري ازبيماران،كاركنان ومشاوران
– به‌طورمداوم بيش ازحدموظف خود، خدمت كند.
– فرونشاندن عصبانيت واضطراب بيماران وكاركنان
– الگوبودن درداخل وخارج محيط كار
– انجام كاردرست فقط به دلايل اخلاقي
رفتارمطلوب / موردانتظار
– به موقع رسيدن وآماده شدن براي كار
– اولويت دادن به منافع بيمار
– تكميل مراقبت بيمارقبل ازمرخص كردن آن‌ها
– حفاظت ازمنافع و رازداري بيمار
– برخوردمحترمانه بابيماران وخانوادةآن‌ها،كاركنان،همكاران
– آموزش سايراعضاءتيم (دانشجويان،كاركنان،رزيدنتها)
– بحث درموردمسائل مشكل (انتخاب‌هاي درماني،تصميم‌گيري،خاتمه حيات،حقيقت گويي) به شكل مهربانانه بابيمار،خانواده وسايركاركنان
– پذيرش گشاده‌رويانه انتقادهاازسوي اساتيدوكاركنان
Allen
، N.J.& Meyer، J.P.(1990) “The measurement and antecedents of
رفتارنامطلوب
– ديررسيدن ياديرآماده كارشدن
– افشاءاطلاعات بيماران
– عدم تحويل صحيح مسؤوليت مراقبت بيمار
– به زبان آوردن كلمات يااطلاعات اهانت آميزوآزاردهنده
– پذيرش هداياي قابل توجه ازحاميان مالي پژوهشي شركت‌هاي دارويي
– انجام اقدامات پزشكي غيرجراحي بدون اخذرضايت معتبرازبيمار
– ارجاع به خود
– تبعيض ميان دانشجويان يابيماران براساس نژاد،جنس،مذهب ياسايرخصوصيات عيني
– تعامل غيرمحترمانه بابيماران،خانواده آن‌هاياكاركنان
– عدم ذكرمناسب نام وزحمات ديگران هنگامي كه ازکارآنهابراي آموزش ياتحقيق استفاده شده است.
– عدم اجرا ياپاسخ مناسب به توصيه‌ها ياتعاليم استاد
– تغييربرنامه هابه نفع خود
– استفاده ازنوع دوستي بعنوان بهانه درسرباز زدن ازسايروظايف
Allen، N.J.& Meyer، J.P.(1990) “The measurement and antecedents of
رفتارقبيح.(2001)
– رهاكردن بيمار
– دردسترس نبودن درزمانon call
– دروغ‌گويي مكرر،تقلب يادزدي
– سوءمصرف مواد يااعتياد
– درس نگرفتن ازخطاي گذشته
– نشان دادن ياپخش عكس‌هاي شهوت انگيزوسايرمواردآزار دهنده درمحيط كار
– ايجادخطري كه براي سلامت بيماروياكاركنان بسيارتهديدكننده است
– توهين زباني ياجسمي به بيماران،خانوادةآن‌هاياكاركنان
– تحريف درگزارشات پزشكي،ياداده‌هاي پژوهش
– دزدي دارو ياوسائل پزشکي
– تعرض جنسي به بيمارياهمکاران
Bamber,EM.&layer, V
آموزش وارزشيابي پروفشناليسم:
رفتارحرفهاي طي دهه اخير بطورويژه موردتوجه مسئولان آموزش پزشکي قرارگرفته است وبعنوان توانمندي مهم وباارزشي که بايدآموزش وارزيابي آن دردوره آموزش پزشکي موردتوجه ويژه قرارگيرد، محسوب ميگردد. درپروژه اهداف دانشکدههاي پزشکي 1998)-Medical School Objectives Project AAMC) آورده شدهاست که هدف بايدتربيت پزشکان باسواد، متبحر، نوعدوست ومسئوليتپذيرباشدSantos، S. and N.L. Emmalou ، (1998).”Factors Related to Commitment of
. پروژه پيآمدانجمن ارزيابي کيفيت برنامه هاي دستياري پز شکي آمريکا،نيز پروفشناليسم رايکي ازتوانمندي هاي عمومي براي دستياران عنوان کرده وبراساس آن ازدستياران توقع ميروداحترام، دلسوزي، شرافت ، پاسخگويي به نيازبيماران وجامعه به نحوي که آنرابرمنافع خودترجيح دهند، مسئوليت پذيري درقبال بيمارجامعه وحرفه پزشکي وتعهدبه ارتقاءتوانمندي هاي علمي ومهارتي رادررفتارخودنشان دهند، k & WangTsa، J.(2004). ” The R & D Performance in Taiwan”s Electronic
شوراي عمومي پزشکي انگلستان درراهنماي طبابت خوب(Good Medical Practice-1995) اصول وارزشهايي که طبابت خوب برآنهاپايه ريزي شده ودستورالعمل پروفشناليسم درعمل است رابراي راهنمايي طبابت پزشکان آورده است. WallaceJ.E. (1995). “Organizational and Professional Commitment in…”،
مستندپزشکان فردا نيز (Tomorrow’s Doctors-2003) درستکاري ورابطه مناسب بابيمارراازپيآمدهاي ضروري آموزش پزشکي ميداند. -Nettle, Daniel( 2005) “An evolutionary approach to the extraversionامروزه پروفشناليسم به عنوان جزءضروري وارزشمند درطرح درس آموزش پزشکي پذيرفته شده وپژوهشهاومقالات فراواني به نحوه آموزش وارزشيابي آن پرداختهاند.
بخش سوم: پرستاري
مقدمه:
امروزه پر ستاري جنبه هاي تخصصي و روان شناختي پيدا کرده است و دانشکده هاي پرستاري در سرتاسر جهان شکل گرفته اند. اما بايد اذعان نمود که همچنان بخشي از چهره زيباي پرستاري زير سايه سنگين بي توجهي يا جهل و کدر و ناشناخته مانده است و اسلام که ديني همه جانبه نگر است ما را با يان زوايا آشنا مي کند. اگر (فقه پرستاري) جمع آوري و ترويج شود، انگيزه هاي معنوي در دل پرستاران بيدارتر مي شود. اس لام با ريزبيني و موشکافي عمل به احکامي سفارش مي کند که بيمار در سلامتي جسم و روح ياري مي رساند.اين برداشت که پرستار به معناي مراقبت کردن از بيمار است تا حدودي درست مي باشد. البته مراقبت تنها شامل تزريق يا پانسمان نمي شود بلکه با گذشت زمان و با پيشرفت علم و تکنولوژي، مراقبت پرستاران نيز علمي تر و پيچيده تر شده ايت و پرستاري در حال حاضر يک رشته علمي است و متخصص اين رشته بايد علوم بسياري را فرا بگيرد و کاربرد آن ها را در ارتباشط با مريض بياموزد. از سوي ديگر بايد توجه داشت که وظيفه يک پرستار تنها مراقبت از بيمار در بيمارستان نيست بلکه يک پرستار با مراقبت از افراد در تمام مراحل زندگي آن ها را از پيشگير از بيماري ها گرفته تا مراقبت در هنگام بيماري و توانبخش پس از بيماري سر و کار دارد. زيار بسياري از بيماري ها ريشه در مهارتهاي غلط و شيوه نادرست زندگي دارد. براي مثال زمينه بسياري از سکته اي قلبي از مدت ها قبل فراهم مي شود و دليل آن نيز نوع غذاي فرد، وزن او و مقدار فعاليت بدنيش مي باشد. حال اين پرستار است که با اموزش هاي لازم سعي مي کند از بيماري پيشگيري کند.
پرستار يک عضو مهم در تيم مراقبت بهداشتي است و داراي نقش هاي گسترده اي از جمله نقش مراقبتي حمايتي، درماني هماهنگيف مشورتي، مديريتي و تحقيفاتي مي باشد. به اين معنا که پرستار وظيفه مراقبت و حمايت از بيماري، وظيفه هماهنگي بين بيمار و پزشک و بيمار و خانواده بيمار (انتقال دهنده خواستها و نياز هاي بيمار با مددجو)، مسئوليت مديريت بخش (اولويت بندي براي رسيدگي به بيماران و تصميم گيري به موقع در مورد اورژانس)، وظيفه آموزش به بيمار در جهت تطابق با مشکلات و نا راحتي ها ي پيش آمده و وظيفه تحقيق صدرباره روشهاي مراقبتي که اعمال کرده است و تحقيق بر روي نحوه کاهش تعداد روزهاي بستري يک بيمار را بر عهده دارد. پرستاري يعني کمک به فرد سالم يا بيمار در درمانگاه يا بيمارستان براي انجام آن دسته از فعاليت هايي که سبب حفظ و ارتقاي سلامت مي گردد به نحوي که اگر فرد توانايي، اراده يا آگاهي لازم را داشت، مي توانست ان فعاليت را بدون کمک انجام دهد.فروغي ، سعيد 1375
پرستاري: پرستاري در فرهنگ اسلامي پيشينه اي بسيار ديرين دارد و تاريخ آن به صدر اسلام بر مي گردد. در جنگ هاي مسلمانان، بانوان خاندان پيامبر (ص) و زنان مسلمان در پرستاري شرکت مي کردند. در کشورهاي اروپايي در قرون وسطا، مسيحيان موسساتي به نام (هاسپيتو) برگرفته از (هاسپيتوم)(به معناي جايي براي پناه دادن و پذيرايي زوار) بنا کردندکه اداره امور اين مکان ها بر عهده زنان و مردان روحاني بود. اين نهضت در دوران جنگ هاي صليبي به سرعت گسترش يافت و از آن پس بود که در کشورهاي اروپايي، موسسات مذهبي عهده دار امور پرستاري شدند. در قرن هجدهم ميلادي در اروپا، معمولاً بزهکاران را به پرستاري مي گماشتند. در قرن نوزدهم (فلورنس نايتينگل) در تربيت و آموزش پرستاري دست به تحولي عظيم زد و اولين مدرسه پرستاري را در بيمارستات (سنت توماس) در انگليس تاسيس کرد. اولين دانش آموختگان اين آموزشگاه پانزده تن بودند که بعدها بنيانگذار پرستاري در سراسر جهان شدند.
تعريف پرستار:
پرستار فردي است که در زمينه اصول علمي و مهارت هاي حرفه اي مراقبت، درمان و آموزش بيماران تحص يل کرده و در آن مهارت داشته باشد.
هرچند در گذشته به تمام مراقبين بيماران و ناتوانان پرستار مي گفتند ولي امروزه پرستار فردي است که داراي تحصيلات دانشگاهي در اين زمينه است. در ايران

دسته بندی : No category

دیدگاهتان را بنویسید